Van Prinsenboxers

In Herinnering

Renza van Wellenstein
geboren 20 oktober 2002 - 28 december 2010
 

Een klein stukje over Renza schrijven. Ik zit hier achter mijn pc en er schiet me zoveel te binnen. Zoveel dingen die typerend voor Renza waren. Zoveel dingen die je wil vertellen en op wil schrijven. Hier komt een kleine selectie van alles wat me te binnen schiet. De rest blijft in mijn hoofd , vele mooie en fijne herinneringen aan een prachthond. Mijn hond Renza.

Renza van Wellenstein was mijn eerste eigen boxer. Zij heeft mij geleerd om een baasje te zijn. Renza zat vol met heerlijke boxerstreken en had een hart van goud. Iedereen werd altijd even enthousiast door haar begroet. Elke avond weer werd Ton door Renza begroet, alsof hij heel lang was weg geweest  Het was maar zelden dat ze iemand niet leuk vond en dat had dan ook echt een reden.

Voor mijn kinderen was ze Renza, een maatje om mee te spelen, tegen aan te kletsen en troost te zoeken als het eens tegen zat. Renza was er gewoon altijd. Wat hebben ze genoten van je gekke streken, het waterballet elke zomer en het sneeuwballen gooien in de winter.

Voor Martijn die later in haar leventje verscheen was het direct liefde op het eerste gezicht. De klik tussen die twee was er gewoon. Heerlijke wandelingen en zwemmen in de Boezem in de zomer, genieten!

Ze was ook een supermama voor haar puppen en later ook een superoma voor de puppen van haar dochter Bibi. Niets was haar te gek, op haar rug rollen en stoeien met de puppen, samen slakken kraken en wormen eten, samen een bot delen of heerlijk samen een dutje doen. Bij Renza kon het allemaal.

Ze heeft de verhuizing naar Numansdorp nog mee mogen maken, een heerlijke zomer en herfst mogen genieten van de grote nieuwe tuin en toen was het over.

Ze was in prima conditie, haar vacht glom als een spiegel, zo oneerlijk. Een hersentumor werd Renza fataal.

Lieve Renza we missen je.....heel veel plezier daar boven.....rust zacht.....